| | | AAA
Szkoła Podstawowa im. Jana z Ludziska
w Ludzisku

Historia Szkoły

 

NAJDAWNIEJSZA
HISTORIA SZKOŁY
W LUDZISKU

 

 

Ludzisko jest wsią bardzo starą, najstarsze źródło pisane wspominające o Ludzisku pochodzi z roku 1192, czyli z okresu rozbicia dzielnicowego na ziemiach polskich. Jest to dokument dotyczący Ludziska jako wsi rycerskiej.

 

Najsłynniejszą postacią związaną z Ludziskiem jest Jan z Ludziska urodzony ok. 1400 roku. Historycy domyślają się, że zarówno on, jak i trzej inni mieszkańcy Ludziska, którzy studiowali z nim na Akademii Krakowskiej, musieli rozpocząć swoją edukację w szkole parafialnej, zapewne w Ludzisku. Jednak tamte czasy giną w mrokach historii...

 

*******

 

Pierwsze dobrze udokumentowane informacje o budowie szkoły w Ludzisku pochodzą z XIX.

Poniższy tekst (skrócony) pochodzi z opracowania pani Ewy Krause

Monografia historyczna Gminy i Miasta Janikowo —od pradziejów ludzkości do końca XX wieku” Janikowo 2002:

 

Mimo nasilonej kolonizacji i germanizacji parafia Ludzisko przez cały okres zaborów zachowała polski charakter. W 1845 roku w parafii ludziskiej została utworzona „komisja budownicza”, której celem miało być wybudowanie szkoły (co było także obowiązkiem nałożonym przez władze pruskie). Realizacji tego celu miała służyć cytowana niżej umowa z Marcinem Szulczeskim majstrem budowlanym a komisją powołaną w celu nadzorowania budowy szkoły elementarnej w Ludzisku:

 



 

Szkoła miała być sfinansowana z funduszy rządowych, zobowiazań finansowych

miejscowej ludnosci oraz darmowej pracy i pomocy w sprzęcie potrzebnym przy budowie szkoły.

 

Lista obowiazanych dostawienia fór i ludzi do budowli szkoły elementarnej w Ludzisku w r.1845” jest przede wszystkim interesujacym dokumentem ewidencji ludności, pozwala poznać zasięg szkoły elementarnej w Ludzisku, zwiazane z tym obszarem nazwiska, strukturę społeczną ludności.

 




 

 



 

 

Budowa szkoły od początku napotykała poważne trudności. Mieszkańcy nie wywiązywali sie z nałożonych posług, niezbędnych przy budowie szkoły. Szczytny cel jakim była budowa szkoły elementarnej w Ludzisku okazał się dla społecznosci lokalnej mało przemawiajacym argumentem. Chociaż nie dowodzi to wyłacznie braku zaangażowania. Być może obowiązki nałożone na miejscową ludność polską były zbyt trudne do udźwignięcia i nie były możliwe do zrealizowania w tak krótkim czasie.(...)

 

Z zapowiadanych w ustawach rządowych zobowiazań finansowych na rzecz szkoły w Ludzisku nie wywiazywały się władze pruskie.(...)

 

Zbliżał się termin wybudowania szkoły, ale nic nie wskazywało na zrealizowanie tego zamierzenia. Czemu trudno się było dziwić, skoro majster miast na budowie bywał w gościńcu, jak opisywał tę sytuację ks. Osiński – odpowiedzialny za edukację w parafii:

 



 

 

Ksiądz Osiński informował także o konieczności radykalnego poprawienia prac wykonanych do tej pory i możliwości rozpoczęcia tych robót dopiero w maju 1847 roku, czyli niemal dwa lata po terminie, w którym szkoła miała być oddana do użytku.

 

 




 

Wiosną 1847 roku okazało się, że „komisja budownicza” pobrała pieniądze przeznaczone na budowę szkoły w Ludzisku, ale nie przekazała ich na ten cel.

We wrześniu 1847 roku budowa szkoły w Ludzisku nie została zakończona. Tym razem z powodu braku słomy, w której to sprawie:

Jan Szymański zanosi [...] swoje zażalenie, że gospodarze Ludziscy niechcą uznać potrzeby dania słomy do szkoły Ludziskiej zarządał od nich po mędelu i li temu opór uczynili, dlatego budowla szkoły Ludziskiej stanąć musiała teraźniejsze descze znaczne szkody zrobiły. Szymański prosi o wysłanie egzekucyi do gospodarzy Ludziskich do każdego zosobna o mędeł słomy, żeby takowy był na snopki wykręcony i na dach przyszyty przez tychże, albowiem jnaczej budowla ta skończona nie będzie”

  • list w imieniu nadawcy napisał ks. Osiński.

 

Budowę szkoły w Ludzisku zakończono w styczniu 1848 roku,

 

a więc z ponad trzyletnim opóźnieniem,

przy czym nie wykonano wielu prac wykończeniowych budynku, ogrodzenia i zniwelowania terenu.

 

 

******

Najstarszym zachowanym dokumentem szkolnym jest Księga Uczniów z 1881 roku.


Uczono wówczas następujących przedmiotów:
Schreiben, Rechnen,Religion
pisanie, liczenie, religia.


Niewiele wiemy o funkcjonowaniu szkoły w tamtych czasach.



*****

Dokładniej znamy powojenną historię naszej szkoły dzięki kronice szkolnej.

kronika


Wzruszają pierwsze zdania tego dokumentu:

" Z dniem 16.I.1946 r posadę nauczyciela objęłam z radością.
To pierwsze kroki w wolnej Ojczyźnie. Naturalnie szkółka mała, jednoklasowa. Niech będzie jaka chce, byle była, byle dzieci mogły się uczyć.
Nie umieściłam dotychczas mego nazwiska- Maria Wrzecionowa. (...)zastałam szkołę bardzo zaniedbaną (...) Gdy przy pomocy sołtysa (...) uporządkowano spis inwentarza, niewiele było do roboty. 1 szafa, 5 ławek pięcioosobowych, katedra bez podstawy i krzesło. Tablicę dostarczył Inspektorat Szkolny.
Uczniów było 60. Rozpiętość wieku 1936- 1939 w kl.I. Brak podręczników dało się odczuć ogromnie. Dzieci piszą na czym się da. Przeważają tabliczki.Uczę na dwie zmiany.(...)"

Pani Maria Wrzecionowa kierowała szkołą od 1946 do 1968 roku.



*****

W listopadzie 1957 szkole nadano imię patrona Jana z Ludziska.

*****

 

W latach 1996 – 1998 trwała modernizacja szkoły w Ludzisku. Wyremontowano starą część, wymieniono okna i wykonano elewację. Dobudowano nowy segment dydaktyczny -3 sale lekcyjne, pokój nauczycielski, sanitariaty i zaplecze techniczne oraz zbudowano salę gimnastyczną.W kolejnych latach zadbano o otoczenie, dzięki temu obecnie szkoła tonie w zieleni.